“Özgürlük, son tahlilde, korkuyla birlikte yaşama yeteneği, korkuyu göğüsleme, korkuyla yüz yüze gelme cesaretidir. Bize korkulardan arınmış bir toplum ve yaşam güvencesi verenler, aynı zamanda özgürlüğümüzü elimizden alıyorlar. Korku karşılığında özgürlüğümüzü takas ettiklerimiz, yeni korku kaynakları haline gelirler.” GÜNDÜZ VASSAF

Elimden bir bir düşürüyorum bardakları, o bencil yanımı dünyaya sarhoş bakan tarafımı. Sonra yürüyorum cam kırıklarının üzerinde korkuyu bilerek, acıyı başım üstüne koyarak. Evlerin içine giriyor yaz güneşi alabildiğince, güvenli evlerin içine...” Bu mutlu günümüzde aramızda olun” diyen davetlere gidiyoruz sıkça bu ara... “Yeni çocuklar dünyaya gelsin” diye, “yeni ev içleri olsun güvenli ve sıcak” diye koşuşturma halinde insanlar... Tüm bunların dışında güneşli günlerin üstünde kara gölgeler zorbalıklarıyla hüküm sürmekte kentimde... Dışarıda özgür bir dünya yok ve hiçbir yer güvenli değil senin için, özgürlük adına mücadele veriyorsan... İçimde bir bir yıkıyorum duvarlarımı, harabe oluyorum, beni kör eden o ışıkları bir bir söndürüp karanlığa dalıyorum, özgür olabilmek için ve korkuyorum.

Huzursuzluğum dağılıyor ruhumun her zerresine, duydukça ve sustukça. Arındırmak istiyorum kendimi ve atılmak istiyorum diğerlerinin yanına o korku ve özgürlük ülkesine. Korkuyorum susturuldukça vicdanlar... Korkuyorum bir insana uzanan hoyrat ellerden... Korkuyorum tüm çocuklar benim çocuklarımmış gibi... Korkuyorum arz edilen makamlarda arzı endam edenlerden... Korkuyorum adaletin gözünün kör bakmasından... Korkuyorum sadece bir avuç insanın başka bir dünya için kendini ateşe atmasından... Sadece sorulması gerekenleri soranlardan korkuyorum, görmesi gerekenleri görenlerden korkuyorum... Özgürlük adına savaşan vicdanından başka gücü olmayan sesleri susturmak için çabalayan o gölgelerden korkuyorum... Korkuyorum düzenlenmiş bu düzenden... Korkuyorum doymak bilmeyen bu kan emicilerden... Korkuyorum devran onların devranı olacak, sefasını çekecekler diye... Korkuyorum bu devranın çarkına çomak sokanlar cefasını çekecek diye... Korkuyorum ya onlar, o cesur ve güzel insanlar da olmazsa diye... Korkuyorum bütün bun
lar olurken hiçbir şey olmamışçasına sömürülen, sindirilen insanlar özgürlük yerine köleliği seçecek diye...

Tek başıma geldim, yer açın isterim. Sadece vicdanımı aldım geldim. Korkuya ve özgürlüğe geldim. Krallıklarını ilan edenlere, paranın ve zorbalığın saltanatını sürdürenlere, bu düzene çanak tutup beslenenlere, zulme arka çıkanlara, halk için koltuklarında oturan ama sesini onlardan esirgeyenlere karşı durmak için sizinleyim. Bir avuç özgürlük için feda edilecek her şeyimle sizinleyim. Gerçeğin üzerini örtmeye çalışan bu zihniyetlerin hedeflerinden biri de ben olmak için sizinleyim.

Çünkü biz küçük insanlar büyük vicdanlarımızla “Haramilerin saltanatını yıkacağız...”

(16 Temmuz Cuma günü Zonguldak Adliyesi önünde susturulmaya çalışan her sesin yanında ses olmak adına kaleme alınmıştır.)