Hamit Kalyoncu Hocamız diyor ki yazısında: “İrfan Yalçın’ın son üç yılı hiç boş geçmedi.  Her yıl bir kitabı yayınlandı.   2010 yılının şu ilk aylarında  da bu kural değişmedi. İrfan Yalçın, okuyucusuna bir kez daha “merhaba” dedi.   Can Yayınları arasında çıkan yeni kitabı roman değil bir öykü kitabı: “Cellat Ağlıyor.” Bu muştu ile haber yollamış. “Cellat Ağlıyor”un tanıtım yazısı şöyle: “Ama sonra sonra, ışıktan karanlığa, karanlıktan ışığa gidip gelmelerle geçen ve iki kelebek ömrü kadar süren bir zamanın ucunda, bir kurtarıcı gibi görüyor işkenceci avcısını ve içindeki sonsuzluğun bittiğini duyumsuyor; artık var mı yok mu onun için uçuyor ve avlıyor; uzun uzun uçmalardan, avlardan ona dönüyor; alıp başını gitmiyor eski günlerinin uçsuz bucaksız özgürlüğüne; bulutlara karışıp kanat vurmuyor.”

Köy Enstitülerinin kuruluşunun 70. yıldönümü nedeniyle ‘Köy Enstitülerinde Kitap ve Aydınlanma’ konulu bir etkinlik gerçekleştiren Eğitim Sen Çaycuma Temsilciliği, Köy Enstitülerinin kuruluşunun 70. yılı anısına Çaycuma’daki tüm okulların kütüphaneleri ile ilçedeki kütüphanelere 5 bin 200 adet kitap armağan etti. Çaycuma Belediye Sineması’nda gerçekleşen etkinlik Eğitim Sen Çaycuma Temsilcisi İsmet Akyol’un açılış konuşmasıyla başladı. Etkinlikte, gitarıyla Atilla Türkoğlu ve yan flütüyle Merve Ertop’un eşlik ettiği Müzik öğretmeni Şule Türkoğlu'nun seslendirdiği birbirinden güzel türküler beğeniyle dinlendi. İbrahim Erman’ın okuduğu Köy Enstitüleri ve aydınlanma temalı şiirler geceye ayrı bir anlam kattı. Köy Enstitüsü mezunu kadınların okula geliş öyküleri ve okulda aldıkları eğitimin anılara dayanılarak anlatıldığı ‘Mandolinli Kız’ belgesel gösterimi duygusal anların yaşanmasına neden oldu. 

Nedir ölüm? İnsanın öldüğünü bilememesidir. Şairin dediği gibi; “Ölüm kalanlar içindir.” Her ölümün erken olduğu kesin bir yargı: Bir de ben en çok genç ölümlerine ya-narım. Uğraşlarının en verimli çağında yitirdiğimiz, benim yakın dostluğum, saygı ve sevgiyle bağlandığım, saygı duyduğum değerler benim ölülerimdir. Ben onları yaşatmanın uğraşını veriyorum ayrıca.Adlarını sayacağım Behçet Necatigil, İbrahim Yıldız, İsmet Kemal Karadayı, Hasan Mercan, İ.Behçet Kalaycı, Müfide Güzin Anadol –ortak yanları aynı tarihte ölmüş olmaları.

Bu kış soğanın kraliçeliğini ilan ettiği bir yıl oldu. Domuz gribi filan derken soğanın doğal tedavi edici özelliğinden mahrum olmak istemeyen insanlar soğan için manavlara, bakkal tezgahlarına, market reyonlarına koştu. “Ürün az” dendi, “domuz gribi” dendi soğanın zam şampiyonu olması alım gücünü de etkiledi. Yaptığımız yemeklerin neredeyse hepsine koyduğumuz soğan yine salataların da vazgeçilmez elemanlarından biri. Türk mutfağının bu başkahramanı, kısacası bu kış hakikatten başrol oyunculuğuna terfi etti… Üstelik büyük ücretler karşılığında! “Bu işten gerçekten kim kazandı, kimin işine yaradı?”, artık ekonomistlerin alanına giren bir konu!